Pokaż trasę GPSRaniutko w niedzielę wybrałem się zwiedzić stolicę Słowacji Bratysławę, a w zasadzie tą najstarszą jej część. Ulice puste jechało się super. Miałem spore problemy by znależć drogę wjazdową na wysoką skarpę nad Dunajem, gdzie króluje Bratysławski zamek. Na zamek nie wolno wjeżdżać rowerem , ale ja tylko wprowadziłem. Krótki rekonesans po zamku i ruszyłem w malownicze uliczki starego miasta nie są tak słynne jak te praskie , ale mają swój klimat i urok. Pokręciłem się trochę i wróciłem na Camping Zlate Piesky. Tam poznałem rowerzystę z Szanghaju jadącego szlakiem Dunaju , który zaprosił mnie na nocleg po w Chinach jakbym tam przejeżdżał , a przecież mam zamiar.

Najważniejszy zamek Słowacji © beduks

Widok z zamkowych murów © beduks

Na zamku © beduks

Centrum starej Bratysławy © beduks

Kamieniczki Bratysławskie © beduks

Płynie nie bardzo modry Dunaj © beduks

Bratysławskie Uliczki © beduks


Kolejny kośćiół z lekkko sfatygowaną fasadą © beduks


Bratysławski rynek skromniutki © beduks


Kościól w centrum Bratysławy © beduks



Ciekawa instalacja rowerowa © beduks

Rowerzysta z Szanghaju wersja Chińska mówią , że podobny do mnie © beduks

Pokaż trasę GPSfoty pózniej

Po wakacyjne zakupy , ale do Słowenii. Nie zabrałem gps.

foty pózniej

Pokaż trasę GPS

Pokaż trasę GPSfoty pózniej

Pokaż trasę GPSTaka wakacyjna do wielkiego portowego miasta. Zakupy we włoskim decathlonie. Podczas pobytu na campingu w Lazaretto.


foty póżniej.

Camping Svaty Peter Słowenia © beduks Pokaż trasę GPS
Lubjana centrum © beduks

Słowenia miły kraj © beduks


Rower pocztowy © beduks

Austria na trasie do Włoch © beduks

Rowery na lotnisku Chopina złożyliśmy w mig. Pojeżdziliśmy ciut po Warszawie. Czułem się fatalnie rozstrój żołądka masakryczny. Z czasem i stoperanem było lepiej. Po południu pyszny obiad w DuDu przy ogrodzie Saskim w pociąg i do Tczewa. Tam pyszna kolacja zrobiona przez kochaną zonę. Pożegnałem Andrzeja i myślami byłem już przy jutrzejszej wyprawie samochodowej do Włoch.


Rowerek na Chopinie złożony © beduks

Nasz taki jedyny majestatyczny © beduks

Twarz podróżnika © beduks

Pożegnania nadszedł czas © beduks

Zwinęliśmy biwak i przed nami ostatnia trasa na lotnisko w Kutaisi. Alternatywy nie było trzeba było jechać tzw. drogą śmierci Tbilisi -Batumi. Tam miejscowi przekraczają barierę wyobrażni za kierownicą. Na wąskiej szosie bez poboczy wyprzedzają na 3 go, spychają się z jezdni i jada na tzw. czołówkę. Miło nie było z perspektywy czasu uważam , ze ten odcinek lepiej było przejechać koleją. Po kilku km odkleiła się łata w dętce, dziura wielka nie ma szans na zaklejenie. Na stopa z kołem pojechałem do wulkanizacji gdzie założono profesjonalny gumowy opatrunek. Wróciłem innym stopem kilkanaście km dalej kolejna guma. Pozostała mi jeszcze dętka zakupiona w Armenii, ale z wentylem samochodowym w mojej feldze za mała dziurka. Za radą miejscowych udałem się do chytrego Borii , który miał w stodole mały warsztat za 5 lari ( 10 pln ) przewiercił mi felgę. Kilka km dalej znowu guma opiłek od wiercenia przebił dętkę. Kolejna wulkanizacja i jedziemy dalej jeszcze tylko 9 km dopcham bo czasu sporo. Okazało się , że armeńska dętka bardzo trwała jeżdzę na niej do dzisiaj a jest połowa pażdziernika i gum 0. Na trasie przydarzyła mi się niebezpieczna historia miejscowy bus nie chcąc najechać na auto przed sobą zjechał w prawo i potracił mnie w sakwy. Na szczęście nie było murków jakich wiele , barier czy skarp , pojechałem z 10 m w pole. Drogowy rozbójnik nawet nie wysiadł by zobaczyć co się stało. Na lotnisku przyjechał Gia z naszymi kartonami i przywiózł czaczę w podarunku byśmy miło Gruzję wspominali. BYLI PIECHURZY I ALPINIŚCI I ROWERZYŚCI ZACZĘŁA SIĘ WIELKA INTEGRACYJNA IMPREZA. NAD RANEM WSIEDLISMY DO SAMOLOTU DO WARSZAWY KOŃCZĄC NASZĄ WYPRAWĘ.

Pokaż trasę GPS
Jest szansa na dalszą jazdę © beduks

Pan wulkanizator i ja © beduks

Ostatni posiłek adżaruli © beduks

Szczęśliwy ,że się udało i nie ubili na tej drodze śmierci © beduks

To już jest koniec © beduks

Symbol Gruzji © beduks

Gia przekazuje podarunek czaczę © beduks

Wracamy cali i zdrowi © beduks

Kask Andrzeja wyprawy gruzińskiej nie przeżył © beduks

Czas wracać do kraju © beduks

Polacy polegli w bitwie integracyjnej czekają na lot © beduks

Prawie spakowani © beduks

Pożegnaliśmy sympatycznych ukraińców i ruszyliśmy do portowego miasta Poti. Szybko poszło i znależliśmy się w niezbyt ładnym miasteczku. Atutem z pewnością był piękny park pełen cienia. Dosyć długo wypoczywaliśmy w cieniu drzew.. Na obiad zjedliśmy prawdziwy turecki kebap w lawaszu. Trzeba przyznać, że tak dobrego dania w tym stylu nigdy nie jadłem ogromna porcja za 8 lari i fantastyczne smaki wschodu. Kilkanaście km na południe od miasta znależliśmy piękną plażę niezwykle urokliwą. Zaczęliśmy rozbijać namioty , gdy przyjechała policja myślałem, ze nas przegnają nic z tego zapewnili, ze będą nas ochraniać. Póżniej wrócili i powiedzieli, że komendant policji proponuje nam nocleg na posterunku. Plaża była tak niesamowita, że zostaliśmy w naszym pięknym miejscu. Było ognisko spokój,cisza i szum fal zdecydowanie najpiękniejszy biwak. W nocy policjanci przyjechali postali z godzinkę i pojechali do siebie , poziom bezpieczeństwa w Gruzji porostu mega wielki.

Pokaż trasę GPS
Kościół w Poti © beduks

Takie relikty komuny © beduks

Morza Czarnego brzeg © beduks

Biwak nadmorski piękny © beduks

Policja gruzińska będzie czuwać © beduks

Ognisko nadmorskie © beduks

Klimat taki jakiś nierealny © beduks

Nasza wyprawa dobiega końca © beduks

Ostatni zachód nad morzem Czarnym w Gruzji © beduks