Zakończenie wyprawy.

Po nocy w namiocie udałem się na terminal, który był nadal zamknięty. Po bardzo szczegółowej kontroli ( wpis poniżej) znalazłem się na pokładzie i po niecałych 4 h wylądowałem w deszczowym Krakowie kilka km po mieście wsiadłem do nocnego pociągu. Jechałem sam w przedziale można było czujnie pospać nad ranem dojechałem z dworca na rowerku do domu by cieszyć się każdym szczegółem powrotu. Pomimo kontuzji która szybko zaleczyłem wyprawa bardzo udana może trochę za krótka.ale takie realia ferii zimowych. Jedynie żal 100 km z Ein Gedi do Beer Szewa które musiałem przejechać autobusem.

Ciekawostki z odprawy w Izraelu

O wartościach dodanych

Są wartości oczywiste wypraw rowerowych takie jak:

• radość z jazdy
• łapanie formy
• zamienianie tłuszczu na mięśnie
• wartości poznawcze
• miłe spędzanie czasu
• realizowanie zamierzeń marzeń itd

Są jednak bezcenne wartości dodane które pozwalają znosić prozę życia łatwiej

• odporność na zmęczenie fizyczne i psychiczne
• łatwość znoszenia niewygody
• najtrudniejsza praca i tak jest łatwiejsza od 20 km podjazdu
• dystans do problemów codziennych 
• i radość z tego co się posiada z najprostszych udogodnień których nie dostrzegamy
• na koniec utwierdzenie się w przekonaniu, że mamy pięknie miło i wygodnie

Ja nie cenię ludzi którzy są ZA wręcz ICH NIE ZNOSZĘ: ZA ZIMNO, ZA CIEPŁO, ZA DALEKO , ZA MOKRO , ZA NIEDOBRZE. Wolę tych którzy są na nie nie ma przeszkód, problemów i niemożliwych podróżniczych marzeń do spełnienia.

Ciesząc się odbytą wyprawą już myslę jak zorganizować i właściwie doświadczyć 25 dni w Gruzji i Armenii latem br.


Pożegnanie z Izraelem © beduks

Biwak kamieniowy trochę pustynny © beduks

Okolice lotniska jadą pasażyry © beduks

Harcerstwo się przydaje w trudnej turystyce nocka super © beduks

Rano Ovda lotnisko zamknięte czekam w pokorze © beduks

Reklama Eilatu © beduks

Z samolotu © beduks

Anatolia z lotu ptaka albo samolotu © beduks

Turcja może kiedyś ? © beduks

W Krakowie świętuję sukces wyprawy © beduks

Księżycowe Krajobrazy krateru Mitzpe Ramon

Krater Ramon (hebr. מכתש רמון) - jedna z najbardziej spektakularnych formacji geologicznych na pustyni Negew w Izraelu.
Krater powstał w wyniku erozji ziemi. Jego długość wynosi 40 km, a szerokość 9 km a głębokość 300 m.
Jego znaczną część obejmuje Rezerwat Przyrody Ramon. Jedyną miejscowością w okolicy jest Mitzpe Ramon

Raniutko otrzymałem info od Tamira, ze może być problem z poruszaniem się w kierunku lotniska Ovda. Burza nocna pozalewała drogi i autobusy mogą nie jeżdzić. Na szczęście pierwszy etap ok 35 km podjechałem autobusem do miejscowości Mitzpe Ramon. Pilotował nas samochód słuzby drogowej rozstawiający znaki o niebezpieczeństwie. Po zakupach w miasteczku udałem się na punkt widokowy zobaczyć ten słynny krater Widziałem go z samolotu ale z bliska poprostu zadziwwia , pozbawia oddechu i fascynuje. Nie mogłem przestać pstrykać. Zjazd na dno krateru serpentynami to marzenie każdego rowerzysty. Po 20 kilku km zaczął padać deszcz , ruch słabiutki ale beduińska półciężarówka mnie podrzuciła jakieś 40 km. Dalej znowu przy zachodzącym słońcu przy fantastycznie zmieniających się kolorach na rowerku. W ciemnościach złapałem kolejnego stopa który podwiózł mnie na zamkniete lotnisko gdzie musiałem stoczyć potyczkę słowną z wojskową ochroną. Rozbiłem namiot na kamiennej pustyni ciekawe doznanie i przy sporym wietrze i zacinającym deszczu zasnąłem smacznie po pełnym wrażeń dniu

Nie moje ale jakie piękne Mitzpe Ramon O zachodzie © beduks

Pomnik Dawida Ben Guriona w Side Boker © beduks

Raniutko ruszam Side Boker © beduks


Problemy na trasie © beduks

Tu woda to zywioł © beduks

Pustynne więzienie © beduks

Pilot prowadzacy autobus © beduks

Efekty nocnej burzy na pustyni © beduks


Ostatni falafel © beduks

Jak napisano trasa ciężka dal samochodów © beduks


Taką dostałem herbatkę od pani gdy zobaczyła ze kuleję © beduks


Punkt widokowy © beduks


Sino źółto © beduks

Oszałamiające doznania © beduks

Flagowo i wietrznie © beduks

Zaraz czeka mnie piękny niezwykły zjazd © beduks

Sino źółto © beduks


Widok na krater © beduks

Widoczki niebywałe © beduks

Nad kraterem © beduks

Zjazd do krateru © beduks

Widoki księżycowe © beduks

Zaczynam zjazd © beduks

Zachodowo wieczorowo © beduks

Wielka dziura w ziemi © beduks

Opuszczam Mitspe Ramon © beduks

Kolejny fajny © beduks

300 m w dół © beduks

Serpentynki © beduks

Co kilkaset metrów inaczej zupełnie © beduks

Zdziwiony takim czymś innym nieznanym © beduks

Na dnie krateru © beduks

Widoczki godne wielkiej podrózy © beduks

Tu skutecznie czekałem na stopa © beduks

Kraterowo © beduks

Zabrali i poczęstowali panowie beduini © beduks

Dobre smaczne i zimne © beduks

Pan kierowca nie jest w stanie spożycia bo własnie spożywa © beduks

Pożegnanie z miłym i uczynnym beduinem © beduks

Słońce powoli zachodzi © beduks

Dalej znowu na rowerku © beduks

Cieniowo © beduks

Kolory piękna © beduks

Ostatnie promienie dnia w kraterze © beduks

Niebo takie ołowiane © beduks

Prezentuje się wspaniale Author Mission © beduks

Zachodzik © beduks

Ovda to również wojenny air port © beduks

Brzegiem morza Martwego i nocleg w kibucu Side Boker.

Po spokojnej nocy w Ein Gedi gdzie spałem w namiocie rozbitym na betonie przed wejściem do parku dla żywych zwierząt. Zjadłem śniadanko do stałem zamarznięta butelkę z woda która rehabilitowałem nogę. Wiedziałem, ze dziś na rowerku za wiele nie pohulam a podjazd był na 100 m w górę. Więc pozostawał tylko autobus do największego miasta centralnego Izraela Beer Szewa. Zrobiłem godzinna wycieczkę po okolicy nad morze kilka fotek i jazda pustym autobusem. W planach miałem zwiedzanie największego kurortu nad morzem Martwym Ein Bokek zwiedziłem zza szyby autobusu. Masada tez odprowadzona wzrokiem , na szczęście byłem na niej w 2005 roku więc mniej żal. Kąpiel w morzu Martwym a właściwie leżenie na wodzie uczucie znane z pewnością dziwne. Pokręciłem kilka kilosów po Beer Szewa. Kupiłem z dużym trudem maść przeciwzapalną 50 NIS ale działała natychmiast rano następnego dnia opuchlizna znacznie mniejsza. Następny autobus wysiadłem w Kibucu Side Boker takim prawdziwym, niesamowity twór. Chciałem zaopatrzyć się w sklepie wyjaśniono mi, ze sklep jest tylko dla mieszkańców. Ciekawostką jest to , ze w tym właśnie kibucu żył i mieszkał założyciel potęgi nowoczesnego Izraela premier Ben Gurion kolonizator pustyni Negew. Jego słowa brzmiały" Albo my pokonamy tą pustynie , albo ona pokona nas". Po kilkudziesięciu latach widać , ze wygrał w sporej mierze człowiek. 5 km dalej był kolejny kibuc w którym miałem nocleg u niesamowitego Tamira którego gościnność przechodzi ludzkie pojecie. Jednocześnie gościł 4 osobową rodzinę z Gdańska 2 AngliI 2 miejscowe i mnie. Dał wszystkim kolacje pyszne spaghetti poczęstował arakiem i był bardzo szczęśliwy z tego powodu. Zapomniałem dodać , że chodził boso jak Cejrowski. Spotkałem kolejną niezwykłą osobę na swojej podróżniczej drodze. 

O KIBUCU CZYLI KOMUNA  W REALU. 

Jakby ktoś chciał można nawet dzisiaj zapisać sie do kibucu zyć i pracować zapomnieć o podatkach, mamonie, opłatach,  kredytach itp. są polacy którzy takiego życia spróbowali.
Kibuc (hebr. קִבּוּץ) – spółdzielcze gospodarstwo rolne w Izraelu, w którym ziemia i środki produkcji są własnością wspólną. Kibuce odegrały znaczącą rolę przy tworzeniu państwa Izrael i nadal odgrywają znaczącą rolę w narodowej gospodarce.
Ideowym podłożem powstawania kibucu jest połączenie syjonizmu z socjalizmem; wśród celów funkcjonowania kibucu ważne było przekształcenie świadomości Żydów poprzez nauczenie ich pracy fizycznej na roli oraz walki w obronie wspólnoty. Mieszkańcy kibucu nie mają własnego majątku, posiadają równe prawa i obowiązki; decyzje dotyczące strategii gospodarczej i podziału dochodów podejmuje walne zebranie kibucników; ono też wybiera komitet kierujący życiem kibucu między walnymi zebraniami. Przynależność do wspólnoty jest dobrowolna.

Kibuce jako eksperyment społeczny

Zasady życia w kibucach przypominały w pewnym stopniu niektóre postulaty utopijnego komunizmu, choć ich założyciele nie odwoływali się do tej ideologii. Główną zasadą był brak własności prywatnej, wspólnota całego majątku, wspólnota dzieci oraz całkowita równość kobiet i mężczyzn. W tym kontekście kibuce realizowały także częściowo postulaty feminizmu i egalitaryzmu. W kibucach negowano istnienie tradycyjnych ról płciowych. W praktyce odbywało się to przez maskowanie cech płciowych za pomocą luźnego ubrania, wykonywanie tradycyjnie męskich prac przez kobiety oraz unikanie np. stosowania makijażu. Ciąża i poród były traktowane jako jedyna, narzucona przez biologię, aktywność odróżniająca kobietę od mężczyzn. Jednak wychowanie dzieci – ze względu na wspólnotę – nie było postrzegane jako rola kobieca i w założeniu miało być realizowane przez wszystkich bez względu na płeć. Unikano indywidualizacji dzieci przez sformułowanie „mój syn” lub „moja córka”. Kobiety były zachęcane do karmienia każdego dziecka w jego okresie niemowlęcym, nie tylko urodzonego przez siebie. Z tego samego względu usiłowano przekierować uczucia indywidualne – takie jak miłość między kobietą a mężczyzną czy miłość macierzyńska – na uczucia wobec wspólnoty. Indywidualizm był traktowany jako defekt moralny. Tolerowane były sformalizowane związki małżeńskie, ale bez całej rytualnej otoczki tradycyjnie im towarzyszącej.
W dłuższym okresie system ten nie został jednak utrzymany. Obserwacje dokonane w kibucu Kiryat Yedidim pokazały, że po pewnym czasie społeczności powróciły do tradycyjnych ról płciowych. O ile w 1920 roku zatrudnienie kobiet wynosiło 50%, o tyle po 30 latach pracowało już jedynie 12% kobiet, reszta zajmowała się wychowaniem dzieci, edukacją i usługami. W kibucu Artzi w 1975 roku pracowało również 12%, z czego 9% na roli zaś 3% w zawodach przemysłowych. Mężczyźni stanowili 87% rolników, 77% pracowników przemysłowych i 99% pracujących na budowach. Kobiety z kolei stanowiły 84% pracowników w edukacji i usługach^[2]. Również w administracji kibuców z czasem kobiety przestały zajmować równy procent miejsc – 84% stanowisk zajmowali w niej mężczyźni, którzy stanowili również 71% osób zarządzających kibucem oraz 78% aktywistów politycznych. Badacze przypisywali tę zmianę podejściu młodych pokoleń, urodzonych w kibucach, które nie podzielało ideologicznego zaangażowania ich założycieli w egalitaryzm. O ile w pierwszym pokoleniu 68% kobiet wyrażało przekonanie, że macierzyństwo jest dla nich ważniejsze niż praca, o tyle w drugim pokoleniu było to już 88%. Z czasem nastąpił także stopniowy powrót do indywidualnych relacji rodziców z dziećmi a także w parach małżeńskich.

Kibuc Side Boker został założony 15 maja 1952. W latach 1953-1955 i od 1970 aż do swojej śmierci w 1973 mieszkał tutaj Dawid Ben Gurion. W Sde Boker znajduje się jego grób. Dawid Ben Gurion popierał osadnictwo na Negewie i był inicjatorem założenia w 1967 winnic w Sde Boker. Dawid Ben Gurion - pierwszy premier Izraela, uważany za jednego z twórców państwa i „Ojca Narodu”. Po wycofaniu się z życia politycznego zamieszkał w tutejszym kibucu.




trasa 38 km rowerem 152 km autobusem

Jak rozbić namiot na betonie ... da się było miło i wygodnie murek zasłaniał od wiatru © beduks

Rano przed namiotem takie mega myszki biegały © beduks

Nowy dzień nowe sposoby © beduks

Mój super biwak w Ein Gedi © beduks

Spałem w gaiku palmowym mrówki wielkie jak pszczoły © beduks

Mój nocleg wypadł przy kasach do otwartego parku dla zwierząt żyjących na wolności © beduks

To takie pustynne zwierzątka niegrożne © beduks

Kamlot w morzu trochę osolony © beduks

Mój authorek na brzegu morza Martwego dokładnie -414 mnpm © beduks

Morza brzeg ptaków śpiew © beduks

Soli do solniczki? © beduks

Wieliczka wysiada © beduks

Słono nawet bardzo © beduks


Pustynne klimaty Ein Gedi © beduks

Plażowe instalacje w remoncie © beduks

Nadmorsko © beduks

Ein Gedi ma urok © beduks


Rano nad morzem © beduks

Oaza Ein Gedi © beduks

W oczekiwaniu na autobus © beduks

Puściutki i wygodny © beduks

Fajne widoczki © beduks

Kurort nr 1 nad morzem Martwym © beduks

Brzeg w Ein Bokek © beduks

Ein Bokek © beduks

Nad morzem Martwym © beduks

Brzeg w Ein Bokek naj kurorcie © beduks

W kierunku Beer Szewa © beduks

Znowu na poziome morza © beduks


Z trasy © beduks

Pustynia zaskakuje © beduks

Przed Beer Szewa © beduks

Fajka militarna © beduks

Wybór spory w BEER SZEWA © beduks

Samotne 3 wg mapy w Izraelu to już jest las © beduks

Widok na Negev © beduks


Z okna busa © beduks

Kibucowy sklep tu się nie płaci się bieze jak sie zapracuje © beduks

Taki trochę szary kibuc Side BOKER ale basen jest© beduks

Kibuc twór obronny pustynny zorganizowany by przeżyć © beduks

Klimaty spełnionego komunizmu © beduks

Kibuc posiada własna stację paliw © beduks

Pustynne widoczki Negev © beduks

Degustacja prawdziwego araku u Tamira © beduks

Tamir i Patrycja z Gdańska

Zjazd życia nad Morze Martwe czyli Palestyńsko Izraelsko

Z nogą nie było najlepiej jednak wizja zjazdu 800 m + 400 poniżej poziomu morza to coś co pozwalało zapomnieć o kontuzji. Po śniadaniu pożegnałem państwo Diuf na drogę dostałem owoce i placek z brzoskwiniami. Na dzień dobry spora premia górska 812 m na szczycie. Wschodnia arabska Jerozolima czek point i zaczęło się rower jechał sam najpierw 50 km póżniej 60 kiedy zobaczyłem 75 mrówki chodziły po plecach można było więcej, ale może kiedy indziej jak zobaczę jeszcze kawałek świata rekord prędkości i tak pobity. Po 23 km zjazdu zatrzymałem sie oazie nieopodal Jerycha najstarszego miasta świata miałem w zamiarze zwiedzanie, ale nie z tą spuchniętą szkitą. Pojechałem dalej – 300 I powietrze jakby inne dotarłem do brzegu Death See. Widoki piękne popatrzyłem na wioskę Qumeran gdzie znaleziono rulony najstarszego pisma na świecie. Gaje palmowe, pustynne widoczki kilometry powoli skapywały jak i pot bo ciepło. Granica z Izraelem witamy ponownie. Po drugiej stronie morza piękne góry Jordanii. No i spore długie podjazdy w sam raz na moją kontuzję. Gdy zaczęło zmierzchać dojechałem do kibucu oazy Ein Gedi. Po zmroku znalazłem świetne miejsce na rozbicie namiotu ( na betonie to nie łatwe ale możliwe) było wszystko prąd , toaleta , woda, wi-fi, stoły piknikowe i kotki . Kolacyjka makaron z tuńczykiem jeszcze z polski pyszny.
Pod palmami spało się świetnie. Etap potężnych doznań i wrażeń myśl , że nocuję na - 400 mnpm też interesująca.

traska z tych niezapomnianych


Z panią Diuf © beduks

Jadalnia państwa Diuf © beduks

Z panem Diuf © beduks

I salonik © beduks

Sprężyste wygodne znakomite lekko wietnamskie w dekoracjach© beduks

Zaczynam dzień kolejna premią górską © beduks

Pożegnanie z Jeruzalem © beduks

Jerozlima wschodnia taka arabska © beduks

Dobry Samarytanin © beduks

Jerozlima wschodnia taka arabska © beduks


Szosa zjazdowa do bicia szybkości © beduks

Tak miło zjeżdżać 1200 m w dół © beduks

Beduńskie wille © beduks

Made in palestine © beduks

Krajobraz inny niż u nas © beduks

Szosa jakość prima © beduks

Zjazd życia © beduks

Rekord predkości pobity bez wysiłku samo poniosło © beduks

Widoki z palestyny © beduks

Ty uparty ośle © beduks

Zaczynają sie szalone zjazdy © beduks

Poziom morza © beduks

W tle najstarsze miasto świata Jerycho © beduks

Lulu lulu jadę bólu © beduks

Pani grożna © beduks

W oazie © beduks

Pan wielbłąd © beduks

10 lat temu też tu byłem mam fotę tylko było znacznie cieplej © beduks

Takie widoczki palestyńskie © beduks

Pierwsze i jedyna znaki odległości w Palestynie i Izraelu © beduks

Poziom - 300 © beduks


Hummus smakołyk tych stron mniam © beduks

Wielbłądzi biznes © beduks

Taka instalacja © beduks

Palmowo © beduks

Jak tu żyć © beduks

Gaj palmowy © beduks

Tędy schodzi woda © beduks

15 km i nocleg tylko ten podjazd © beduks

Brzegiem tego nieżywego morza © beduks

Zaczęły się podjazdy zbyt pięknie było © beduks

Brzeg najbardziej słonego morza © beduks

Qumeran tu znaleziono zwoje najstarszego pisma na świecie © beduks

Ładnie ładniutko © beduks

Takie 0 miejsce © beduks

Zwierzę palestyńskie © beduks

Morza szum tylko ptaków brak © beduks

I znowu Izrael © beduks

Produkcja rolna nad morzem martwym © beduks

Zbiornik wysycha © beduks


Kot izraelski © beduks

19.02.2016 Betlejem i wschodnia Jerozolima.

Po bardzo miłej nocy spędzonej u izraelczyków pochodzących z rosyjskich stron, mieszkających na południowych obrzeżach miasta.. Ruszyłem na trasę do Betlejem. Zacząłem odczuwać coraz większy ból przeciążeniowy w lewej stopie. Do Betlejem jest spory podjazd więc wlokłem się bardzo wolno. Na granicy z Palestyną żadnych problemów. Po tamtej stronie muru trochę inny świat. Znacznie mniej kolorowo , wręcz ubogo, ceny niższe , ale ludzie bardzo życzliwi i widać , że lubią polaków których spora grupa mieszka w Betlejem. Zwiedziłem bazylikę narodzenia aktualnie końcówka remontu, grotę mleczną, meczet w którym akurat była modlitwa. Nawiedziłem dosyć tanie palestyńskie KFC. Owinąłem bolącą nogę lodem i popedałowałem z powrotem do wschodniej Jerozolimy gdzie miałem nocleg. Zaczynał się szabas w drodze powrotnej na posterunku granicznym sprawdzono mi sakwa bardzo dokładnie ot izraelska doktryna. Zamierzałem dojechać do wschodniej Jerozolimy wcześniej bo nie wiedziałem co mnie czeka po arabskiej stronie na noclegu. Zapomniałem ściągnąć nr telefonu do Michaela który miał  mnie gościć. Gps wskazywał na piękną willę zadzwoniłem otworzyła maleńka azjatka i bardzo serdecznie mnie powitała mówiąc, ze Michael pojechał na rower i wróci niebawem. Dostałem bardzo fajny pokój z bardzo wygodnym łóżkiem. Pomogłem gospodyni przygotować kolację w stylu azjatyckim a waschmachina wyprała moje niezbyt czyste ubiory. Gospodyni napaliła w polskim kominku i zaczął się bardzo miły wieczór u Michela który okazał się holenderskim dyplomata w Jerozolimie na co dzień pasjonującym się kolarstwem górskim i triatlonem. Pogadaliśmy przy smacznej kolacji i piwku o podróżach ( choć barszcz po wietnamsku nie przypadł mi do gustu za to krewetki i kurczak były pyszne). Poszedłem spać do miękkiego sprężynowego łóżka.

O warmshowers  

Piękna idea "gorącego prysznica",  tak nazywa się serwis. Wielokrotnie na wyprawach byłem goszczony przez prawdziwych pasjonatów podróży rowerowych, którzy wiedzieli jak mi pomóc i czego potrzebuję. Ten gorący prysznic jest po męczącym dniu po prostu zjawiskowy. Plusem oprócz obniżenia kosztów wypraw jest poznanie kultury danego kraju bezpośrednio od jego mieszkańca. Podzielenie sie informacjami o podróżach i wymiana doświadczeń.
adres serwisu https://pl.warmshowers.org/  
zachęcam do zapisów w Tczewie jestem jedyny.
Sam miałem okazję gościć rowerowych podróżników, żałuję jednak ze tak niewielu. Ten serwis jest uczciwy w przeciwieństwie do couchsurfing gdzie grasuje masa cwaniaków.
 a to sympatyczny translatorowy wpis na moim profilu Evy Rockaman z Mesheverat Izrael u której było tak miło.

"Damian spędził 2 noce z nami w tym tygodniu , a on jest uroczy pensjonat . Nawet z ograniczoną angielskim , opowiedział nam zabawne historie i słuchałem wszystkich naszych. Cieszył spotkaniu niektórzy z naszych rosyjskim i polskim mówiących sąsiadami i była przyjemność gościć . zawsze mile widziane , aby wrócić ! Gość"




Tamir jego córeczki i Damian © beduks

Osiedle na południu Jerozolimy na którym mieszkałem, © beduks

Mur palestyński © beduks

Punkt kontrolny do Betlejem © beduks

Palestyński GS © beduks

Takie klimaty tylko w Betlejem © beduks

Gorące pity prosto z pieca © beduks

Te mury trochę przygnębiają © beduks

Ta ziemia rodzi konflikty od wieków © beduks

Betlejem też ładnie położone © beduks

Pani kfc Betlejem © beduks

Noga nawala karmiona lodem © beduks

Naj polski szop w Betlejem i grają będzie impreza będzie się działo © beduks

Wejście do Bazyliki Narodzenia © beduks

Taki fajny widoczek © beduks

Central platz Betlejem © beduks

Pejzaże Betlejemskie © beduks

Kawusia w sklepie Betlejem © beduks

Taxi palestine © beduks

Grota mleczna © beduks

W grocie © beduks

Murale murale wiele mówią © beduks

Betlejem i jego czar © beduks

Enklawa za szarym murem © beduks

Palestyńsko za murem © beduks

Takie regionalne dzieła sztuki © beduks

A mury runą © beduks

Meczet Betlejem © beduks

Może wdzianko palestyńskie © beduks


A mury runą © beduks

Do widzenia Betlejem © beduks

Kwiatki almonds © beduks

Wypoczyn © beduks

Ulica Sulejmana Wspaniałego © beduks

Wschodnia Jerozolima i pan na koniku © beduks

Polski kominek w Jerozolimie © beduks

Wizyta w Palestynie © beduks

Miejscówka w takim miejscu dużo szczęścia © beduks

Pogoda się lekko załamuje © beduks

Taras Michaela © beduks

Widok z okna wschodnia Jerozolima © beduks

Państwo Diuf © beduks

Kolacja przednia © beduks

Barszcz po wietnamsku © beduks

O sprzęcie wyprawowym.

Rower kwestia gustu. Powinien jednak spełniać pewne standardy. Mocna rama możliwość montowania bagażników, koła najlepiej wzmacniane 36 szprych. Bagażnik solidny najlepszy tubus ale strasznie drogi ja mam przód arsenal bardzo solidny tył zwykły. Opony tu nie warto iść na kompromis schwalbe tour plus to jest to i zero problemów z przebiciami Od tego sezonu jeżdżę z k0łem z prądnicą i przetwornikiem Kemo co daje możliwość ładowania komórki gps czy innych urządzeń światło gratis. Warto zainwestować w sztycę z amortyzatorem kręgosłup bezpieczniejszy komfort rośnie i szprychy dłużej pożyją. Crank najlepszy kosztuje majątek jak dla mnie 700 pln ale już suntour NCX można dostać ZA 230 PLN. Zapasowe szprychy,  dętka spinka do łańcucha, multilock, klucz do kasety, , dodatkowe śrubki dętka, zestaw naprawczy, klej poksipol, ratuje wiele spraw, koniecznie trytki i taśmę izolacyjna.
Osprzęt turystyczny torba na kierownicę wodoodporna warto ja mam od 3 lat arsenal bdb. Sakwy tylne i przednie oraz worek crosso bdb choć ponoć ortlieb lepszy. Mata samo pompująca fiord Nansem 0,5 kg rewelacja, namiot koniecznie z tropikiem  bo jak gorąco rozbija się samą sypialnię , mam lidlowy za 99 pln i jest niezły i lekki 1,2 kg śpiwór odpowiedni do temperatury na wyprawie w Italii można było nie zabierać, kuchenka jak ktoś chce sam gotować najlepsza benzynowa zwraca się szybko bo paliwo tanie, koszt znaczny 400-500 pln, gazową używam na krótsze wyjazdy w kraju, kubek silikonowy składany, ręcznik z mikrofibry.

Trasa 18.02.2016 Góra Oliwna i Yad Vashem

Bardzo trudna to nieustannie górkę premie z Góra Oliwną na czele, strome podjazdy w mieście brak możliwości szybkiego zjazdu. Odwiedziny w instytucie holocaustu Yad Vashem w zachodniej części miasta , nocleg w południowej już prawie na granicy z Palestyną.Duże miasto po prostu lipa. Na szczycie jednej z górskich premii zostałem poczęstowany napojem przez chłopaków z jerozolimskiego ZUKU bardzo miły gest. Już rowerowo Jerozolimy miałem naprawdę dość. Wieczorem już niedaleko noclegu najechałem na kamień przy dużej prędkości zjazdu dętka strzeliła i w 3 sekundy jechałem na feldze. Nocowałem u Tamira pochodzącego z Uzbekistanu jego małżonka natomiast z Murmańska. Bardzo sympatyczni ludzie z którymi mogłem swobodnie porozmawiać po rosyjsku.



W tym gościnnym domu spędziłem dwie noce Mesheverat © beduks

Wjazd do holly city © beduks

Początek fantastycznej scieżki rowerowej © beduks

Ekstraklasa wśród ścieżek © beduks

Kwitną migdały © beduks

Dużo ciekawego ptactwa © beduks

Kwitnie w lutym © beduks

Opuncjowo © beduks

Co za gość podobny do tego z "Gry o tron" © beduks

Wjechałem prawie na górę Oliwną © beduks

Tak spełniam marzenia © beduks

Widoki klasyczne i przednie © beduks

Pojazd stromy ale zjazd to już ekstrim © beduks

Arab na cmentarzu © beduks

Ulice Jeruzalem © beduks

Taki wschodni styl budownictwa © beduks

I jeszcze jedno z góry Oliwnej © beduks

Stary cmentarz żydowski © beduks

Płyty nagrobne na górze Oliwnej © beduks

Kolejny widoczek © beduks

Nekropolia © beduks

Muzeum na powietrzu © beduks

Yad Vashem robi wrażenie © beduks

Wejście do Instytutu © beduks

Na trasie zimowego marzenia © beduks

Widok z tarasu © beduks

Instytut Holocaustu © beduks

Do Yad Vaszem z rowerem nie wolno © beduks

Tego kamienia nawet schwalbe tour plus nie zniosła © beduks

Kolacja u Tamira © beduks

O świętym mieście trzech wyznań.

Pieszo po Jeruzalem 25 km włóczęgi głównie po starym mieście.

Po śniadanku autobusem potem tramwajem pojechałem zwiedzać niesamowitą Jerozolimę. Rower nie ma racji bytu w krętych zaułkach miasta pełnego schodków i murków. 

Poprzednio spędziłem w tym mieście zaledwie kilka godzin. Ze spora dawką wiedzy z przeczytanych przewodników eksplorowałem dzielnicę chrześcijańską, żydowską i ormiańską w nieznacznym stopniu muzułmańską ponieważ była ochraniana przez wojsko. Wypiłem pyszną kawę po arabsku od araba za jedyne 5 NIS i nie mniej dobrego falafela za 10 nis. Przeszedłem się po murach w dzielnicy ormiańskiej skąd rozpościąga się piękny widok na wschodnią część miasta. Via Dolarosa doprowadziła mnie do Bazyliki Grobu gdzie spotkałem znajomych z samolotu którzy wpuścili mnie do bardzo długiej kolejki do grobu pańskiego. Poszedłem pieszo dalej dookoła miasta do Getshemani kościoła narodów i bazyliki wniebowzięcia. Powolutku włóczyłem się po starych uliczkach starając się zrozumieć co jest w tym mieści o które walczono przez 1000 lecia i nadal do końca nie jest spokojnie. Jerozolima była dla mnie całkowitym i absolutnym priorytetem. Udało mi się ją poznać w sposób dokładny i bardzo osobisty.

Kiedy wieczorem dotarłem do moich gospodarzy w Mesheverat czekał oprucz kolacji niespodzianka z panem Zvi Ravnerem poprzednim ambasadorem Izraela w Polsce który wiele mi wyjaśnił i odpowiadał nawet na najbardziej trudne pytania które zadawałem.

Teraz śniadaniowo na pewno © beduks

Prowiantowo © beduks

Start z bramy Jaffa © beduks

JEROZOLIMSKIE WIDOCZKI © beduks

PIĘkNIE zawsze chciałem tam wrócić coś zrozumieć © beduks

Z południa © beduks

Wojskowo © beduks

Tyż ładnie © beduks

Meczet Al Aksa trudno tu dotrzeć © beduks

Ściana łez albo płaczu © beduks

Silnie komórkowo w dzielnicy żydowskiej © beduks

Bazylika grobu pańskiego © beduks

Czytelnicy tory © beduks

West wall © beduks

Męska część i otrodoksi © beduks

Ortodoksyjnie © beduks

Taki ichniejszy stop © beduks

POD wEST wALL LUDZI MAŁO © beduks

Dzielnica ormiańska © beduks

Kawa od Araba po arabsku © beduks

Elektrycznie po Jeruzalem © beduks

Magnaci wiary © beduks

Wzdłuż murów © beduks

Robi wrażenie © beduks

Via dolarosa © beduks

Myckowo i elegancko © beduks

Uliczki świętego miasta © beduks

Pani zielarka © beduks

Kamieniowo © beduks

Fiszowo czy rybkowo w lodzie © beduks

Cóż żyć i jeść trzeba © beduks

Dolina Cedronu © beduks

Getshemani kościół narodów © beduks

Płyta w kościele narodów © beduks

Brama Damasceńska © beduks

Mury Jeruzalem © beduks

Od tylu lat tak ważne tak znane © beduks

Kościół wniebowzięcia MB © beduks

To miasto potrafi oszołomić © beduks

Chłopaki mycaki © beduks

Brama Jaffy inaczej © beduks

Tramwaj pełni rolę metra i zdaje to egzamin © beduks

Old city Jeruzalem © beduks

5000 lat to się czuje © beduks

Policyjna konnica © beduks

Takie klima poruszacze powietrza © beduks

W kulce lusterku © beduks

Prawdziwi podróżnicy wydają książki świat na rowerze szok © beduks

Z poprzednim ambasadorem Izraela w Polsce i Chaimem © beduks

Śniadaniowo albo kolacyjnie © beduks

Dzień 4 w kierunku Jerozolimy.

Raniutko śniadanko u Thomasa. Pyszne owocowe śródziemnomorskie. Zmieniłem plany miałem zostać jeszcze dzień w Tel Avivie ale po co? Jerozolima wołała. Thomas ostrzegał mnie , ze trasa którą wybrałem jest piękna jednak bardzo trudny stromy 7 km podjazd 800 m różnicy. Jakoś mnie to nie ruszyło, lubię taki sprawdzian. Tylko ten podjazd był często powyżej 10 %. Więc prowadzenie jazda i tak dobrą godzinkęw wielkim pocie czoła. Na płaskowyżu Jerozolimskim widoki przednie. Wcześniej ugotowałem mały obiadek w pięknym pitstopowym miejscu. Terenowo wzdłuż autostrady 5 km. I po darmowej warzywnej przekąsce mozolnie w górę. Mój gospodarz wydzwaniał do mnie na trasie jego telefoniczna angielszczyzna przekraczała mój poziom zrozumienia, ale powiedziałem , ze dotrę wieczorem i tyle. Nocleg miałem zaplanowany w miejscowości Mesheverat 10 km od Jerozolimy. Nawiedziłem sklep owocowo-orzeszkowo-warzywny zjadłem falafela i dalej poszukiwać noclegu. GPS wskazywał na wielki market. 5 taksówkarzy nie znałoulicy która im zapodałem. Straszy pan na swojej nawigacji w nowiutkim iphonie 6s tez nie mógł zlokalizować miejsca. Cóż szczęście sprzyjało grupa wyrostków przy szkole zapytana o adres wyłoniła jednego który miał wiedzę i pokierował mnie przez kilkanaście krętych uliczek ( ach te ich osiedla) i wkrótce zapukałem do drzwi państwa Rockman. Na ulicach nazwy ulic i na mapie są wyłącznie po hebrajsku czyli prawie jak po marsjańsku. Byli bardzo zaskoczeni, że zdołałem odnaleźć ich położony w tej gęstwinie dom, opowiedzieli, że to niesamowite czym zyskałem od razu ich sympatię. Mocno zmęczony zjadłem jakąś wegetariańską kolację sałatka z tofu avocado itd. Przyszedł sąsiad ukraińskiego pochodzenia więc konwersacja weszła na nowe szybsze tory. Śnieg który spadł 3 lata wcześniej uważany był za kataklizm zamknięto szkoły i przedszkole, a komunikacja padła 10 cm białego puchu na 2 dni załamało funkcjonowanie ludzi. Bardzo miła informacja była taka , że mogę zostać 2 lub 3 dni. Następnego dnia zamierzałem eksplorować Jeruzalem bez roweru do bólu i to jest właściwe słowo. Więc było mi to bardzo na rękę. 

profil trasy mówi sam za siebie

Pieniądze, koszty wyprawy.

W Izraelu obowiązuje jednostka monetarna zwana szeklą w skrócie 1 NIS. Bardzo łatwo przeliczać bo ma się do PLN jak 1 do 1.
Po kolei samolot 128 pln x 2 (DZIEŃ WCZEŚNIEJ BYŁY PO 78 PLN), rower 60 euro razy 2, pociąg do Krakowa 102 pln, ubezpieczenie 148 najwyższy pakiet Hestia, przejazdy w Izraelu 130 NIS, MAŚĆ 50 NIS, PAMIATKI 100 NIS, wyżywienie + piwo 200 NIS, WSZYSTKIE NOCLEGI DARMOWE, WODY NIE KUPOWAŁEM ZAWSZE OTRZYMAŁEM BEZPŁATNIE.
Łącznie 1514 pln i niczego mi nie brakowało za 12 dni pięknej przygody.
Przykładowe ceny w Izraelu.
Paliwo 6 NIS, CHLEB 12 NIS, piwo 15 NIS ( INNY ALKOHOL KOSZMARNIE DROGIe nie kupowałem), BUŁKA 3 NIS, hummus 9 NIS spora porcja, owoce nieznacznie droższe niż w Polsce ale bardzo dojrzałe i smaczne, hostel najtańszy 70 -80 NIS, CAMPING NIE WIEM NOCOWAŁEM 4 RAZY W FAJNYCH MIEJSCACH NA DZIKO, OBIAD W RESTAURACJI 1 DANIE 50 NIS, smaczny falafel 15 NIS, lody 7-8 NIS, WODA 1,5 LITRA 4 NIS, kawa 5-10 NIS.

Mój gospodarz Thomas z Rehovot © beduks


Egzotyczne śniadanko © beduks

Dobry albo zły pies © beduks

Owoce korbuli które jadłem na śniadanie bardzo smaczne © beduks

Start na kolejny etap © beduks

Pogoda sprzyja cieplutko © beduks

Taki podjazd daje w kość © beduks

Warzywna przekąska © beduks

Owocowo © beduks

I warzywnie © beduks

Czas na włączenie motywatorów © beduks

Perfekcyjne mny pit stop © beduks

Miejsce pamięci © beduks

Terenowo wzdłuż higwayu © beduks

koniec 7 km trudnego podjazdu © beduks

Jerozolima bliziutko © beduks

Taki pyszny zestawik © beduks

Tak miło sympatycznie nie za ciepło akurat © beduks

Kokosowo © beduks

W Izraelu praktycznie brak tablic z odległościami do celu © beduks

Za to widoki przednie © beduks

800 m wyżejj © beduks

Obronnie z granatem © beduks

Cel osiągnięty Mesheverat © beduks

Eva i Chaim wielcy podróżnicy © beduks

Z Evą Rockmann w Mesheverat © beduks

Stereotypy

Jak bardzo mylne i krzywdzące są opinie i poglądy na temat Izraela. Wynika z to z niewiedzy, lub wiedzy opartej tylko na wiadomościach i stereotypach.
Np. wpis na moim blogu planowana trasa Gość | Środa, 27.01.2016 11:45:23 | linkuj | X a jak cię zastrzelą żydki ? To żenujące.
Tymczasem to ludzko kraj nieprawdopodobnie przyjazny turystom zarówno w samym Izraelu jak i Palestynie. Dowody sympatii , pomocy spotyka się na każdym kroku. Mamy pogląd, ze w naszym kraju jest taka wielka cywilizacja i bezpieczeństwo. Tymczasem rozwojowo jesteśmy znacznie za tym małym pustynnym państwem. Przykłady proszę komunikacja tania i bardzo perfekcyjna. Autostrady darmowe. Toalety publiczne darmowe i bardzo schludne. Ulice czyste prawie jak u naszych zachodnich sąsiadów z wyłączeniem dzielnic arabskich. Konsumpcjonizm ograniczony tamw szabas wszystkie sklepy są zamknięte bo szanują swoją wiarę i ludzi. Supermarketów znacznie mniej jak w Polsce. Kultura ludzka wysoka. W domach żywienie jest oparte na koszernej kuchni królują owoce warzywa , mało mięsa, mało smażonych dań. Czyli zdrowo. Bardzo popularny jest jogging i bieganie, nordic walking nie zauważyłem, za to rowerzystów sporo jednak głównie na rowerach wspomaganych elektrycznie. Izraelczycy poruszają się głownie japońskimi markami samochodów i są to auta w bardzo dobrej kondycji bez oznak rdzy czemu pewnie sprzyja klimat. Na ulicach często widać służby sprzątające. Wi-fi darmowe jest dosłownie wszędzie. Poczucie bezpieczeństwa jak dla mnie duże i nie należy patrzeć na to przez pryzmat masy młodych dziewcząt i chłopców z karabinami na plecach wszak tam każdy służy w armii co umacnia więż narodową. Jak słusznie stwierdził Zvi Ravner były ambasador Izraela w Polsce ich 70 letnia pustynna cywilizacja przegoniła większość państw europejskich i są mniej więcej na poziomie Francji. Dla przeciętnego Izraelczyka Polska to kraj  zimny położony na północy Europy, postkomunistyczny i trochę zapóźniony w rozwoju. Kraj niespokojny polityczne i rozszarpywany wewnętrznymi politycznymi sporami. Większość osób  na moje zaproszenie do Polski otwierała szeroko oczy, pytanie dlaczego?

Dzień 3.

Wstałem około 4.30 by wykorzystać słoneczne światło krótkiego zimowego dnia. Plan był taki by pojechać do egipskiego kurortu Taba. Przez granicę Izraelską przejechałem bez problemu na egipskiej zażądali 60 szekli i 60 za powrót podziękowałem. Powrót to już nie to sam strażnik z którym rozmawiałem 10 minut temu jakby mnie nie znał dokładna kontrola dokumentów i bagażu. Udałem się do centrum Eilat na małe zakupy kupiłem za 70 NIS bilet na autobus do Tel Avivu rower gratis . Cena niewysoka za 360 km podróży bardzo fajnym autokarem. Co godzinę jazdy krótki postój na stacji paliw. Wśród pięknych widoków pustyni podróż minęła szybko. W Tel Avivie zjadłem falafela 15 NIS. I pojeździłem ciut po mieście. Udałem się do najpiękniejszej części miasta starej Jaffy. Sesja foto skype domowe z zoną i już w ciemnościach udałem się do miasta Rehowot na nocleg do Thomasa z warmshowers. Dwie kolejne pęknięte szprychy wykorzystały cały mój limit zapasowych. Znowu moja wina po zmianie obręczy nie poprawiłem naciągów. Jazda po ciemnicy w zatłoczonym mieście to koszmar stres i wielkie wyzwanie. Nawigowanie było niezmiernie trudne kilometry wlokły się bardzo powoli. Przedmieścia Tel Avivy to bardzo nowoczesne osiedla było nawet sporo ścieżek co ułatwiło jazdę. Po 25 km dojechałem do miasteczka Rehovot nowoczesnej osady made in Izrael. I kolejne trudności osiedla tutaj mają cechy obronne są skomasowane i wjazd jest jeden lub 2 poza tym same ślepe uliczki. Jazda przypominała grę zręcznościową w kulkę która trzeba wyprowadzić z labiryntu. Bez gps jeździł bym do rana. Nareszcie dotarłem na miejsce wskazujące zamieszkanie mojego gospodarza. Dzwonie i okazuje się, ze to nie tutaj ale starszy pan znał Thomasa wsiadł w auto i popilotował mnie na właściwe miejsce. Thomas to rowerowa ekstraklasa wyprawy do Singapuru przez Tybet czy pod Mount Everest mówią same za siebie. Warsztat rowerowy miał więcej niż profesjonalny, w kilkanaście minut wymienił mi szprychy , wycentrował koło i pokazał kilka sztuczek naprawczych cenne doświadczenie. Po pysznej kolacji zasnąłem w miękkich pieleszach. Dzień piękny udany , ale generalnie Tel Aviv w którym byłem już mogłem sobie darować .

Bardzo wcześnie rano nad morzem Czerwonym © beduks

Humussowe śniadanie © beduks

Dzień dobry Jordanio © beduks

Camping o brzasku © beduks

Pożar w Eilacie © beduks

Ku granicy z Egiptem © beduks

Widoczki niczego sobie © beduks

Granica z Egiptem © beduks

Na skale płot graniczny © beduks

Powrót do Eilatu © beduks

Pomost do ogladania rafy koralowej © beduks


Na tronie wypoczynek © beduks

Pożegnanie z Eilatem © beduks

Niedrogi elektryczny w markecie © beduks

Piękny punktualny wygodny komfortowy i niedrogi © beduks

Kaska 100 szekli i bilecik do Tel Avivu © beduks

flota w Eilacie © beduks

Rowerek w luku bagażowym © beduks

Gaj palmowy © beduks

Z okna autobusu © beduks


Zacne podjazdy © beduks

Pustynnie © beduks

Polak Potrafi © beduks

Na trasie © beduks

Postój w oazie © beduks

Był Barceloński był Rzymski teraz jest Telavivowski © beduks

Eilat © beduks

Klimatyczny Tel Aviv © beduks

Co by tu nie kupić ? © beduks

Mydło i powidło chiński szmelc © beduks

Ulice Telavivu © beduks

Meczecik © beduks

Widok na Jaffę © beduks

Widok znad morza ŚRÓDZIEMNEGO © beduks

Lecę sobie © beduks

Wypożyczalnia bików © beduks

Taki widok to normalność na lotnisku Ben Gurion lądują 100 © beduks

Przybyłem © beduks

Tel Aviv z widziany z Jaffy © beduks

Morze śródziemne © beduks

Kosherna to jest to © beduks

Kościól Jaffa © beduks

Panorama ze wzgórza © beduks

A gdzie pan młody ? © beduks


Jaffa między palmami © beduks

Słońce zachodzi tam bardzo szybko © beduks

Fajna fotka wyszła Tel Aviw w tle © beduks

Dlaczego Izrael ?

Byłem 16 dni w pażdzierniku 2005 zachwycił mnie ten kraj, zawsze chciałem wrócić.
Nie marzyłem nawet o rowerowej wyprawie a jednak. W 2 dzień Świąt Bożego Narodzenia bawiłem się tabletem z nudy nacisnąłem promocje lotnicze w oko wpadł mi bardzo tani Eilat. Czemu nie. Następnego dnia bilety były o 100 zł droższe, ale nadal bardzo tanie.

Trasa.

Cel główny Jerozolima i Betlejem. Byłem w Holly City ale zbyt krótko. Z lotniska Ovda na plaże Eilatu pobyczyć się na słoneczku. Autobusem do Tel Avivu ( to był zle założenie poza Jaffą to miasto nie ma zbyt wiele do zaoferowania ) koszmar wieczornego wyjazdu z miasta i nawigowania kosztował czasu nerwów i potu, ocierające się o sakwy samochody na 4 pas mówkach to wielka lipa. Kiedy dojechałem do Rehowot mój gospodarz Thomas powiedział jak to Cię nie zabiło to już w Izraelu nic Ci nie grozi. Skróciłem pobyt w Tel Aviv o 1 dzień słusznie. Zdecydowałem się na najtrudniejszą górską drogę do Jerozolimy 7 km podjazdu 800 w pionie. Zapłaciłem mikro urazami. Jerozolima i Betlejem spełniły moje oczekiwania 3 dni szybko minęły.
Szaleństwo zjazdu nad Morze Martwe. Boląca noga uniemożliwił dalszą jazdę był ponad 100 do Beer Szewa i 700 w górę. Autobusik. Z tego miasta zgodnie z planem do kibucu Side Boker autobusem i trochę na kołach. Dalej autobusem do Mitspe Ramon zobaczyć kater. No i na lotnisko do Ovda gdzie zamierzałem przenocować by rano pakować rower i o 12 wznieść się do Polski.

Ludzie.

Z krótkiej perspektywy ogromne zaskoczenie. Ludzie w Izraelu wychowani w warunkach zagrożenia walki z siłami natury , konfliktem palestyńskim i powszechnej długotrwałej służby wojskowej są nieprawdopodobnie empatyczni. Doświadczyłem tego wielokrotnie i to nie tylko od osób u których nocowałem. Po bardzo przykrych włoskich doświadczeniach to zupełnie inny świat. Przykładziki odpaliłem kuchenkę na plaży Murat Nazaretu przyniósł pyszną kanapkę z hummusem i oliwkami. Odpoczywałem w cieniu murów starego miasta w Jerozolimie chłopcy z zuku poczęstowali mnie fantą, kiedy okulałem to lód miałem na zawołanie, herbatkę z miętą w ośrodku kultury, stop w Izraelu to poezja nawet z rowerem beduini podwieżli mnie 40 km a widząc problem z nogą, chcieli zawieść na same lotnisko. Pani poczęstowała mnie owocami, z wodą też ie było problemu. I to wszystko sami z siebie po prostu koci świat jakby powiedział Filemon.

Dzień 14 lutego 2016

Rano postanowiłem dokręcić pedał tylko nie było do czego gwint zniknął. Do wypasionego serwisu w Eliacie i mój rumak dostał nowy przód łańcuch i piękne kółka do przerzutek. W drodze do centrum kawka na plaży, poznany kierowca Murat z Nazaretu poczęstował mnie pyszną kanapką z humussem i oliwkami,to,pierwszy z wielu przejawów wielkiej życzliwości ludzkiej. Eljat kurort jedyny izraelski nad morzem czerwonym oferuje mnóstwo atrakcji. Można popłynąć nawet łodzią podwodną. W środku miasta jest lotnisko na którym często lądują samoloty. Chciałem dokręcić pedał, właśnie chciałem, ale problem bo gwint zniknął. Wizyta w profesjonalnym serwisie nie było tanio ale i tak przód miałem zmęczony założyli tez nowy łańcuch i śliczne kółka do przerzutek ze  stopu,  takich u nas nie ma jedyne 460 szekli. Po Eilacie jeżdżą głownie rowery elektryczne takie wigry na prąd. Są szybkie, w krainie silnych wiatrów i górek to rozwiązanie wcale nie dla leniwych ale po prostu komunikacyjne. Po kąpieli w dosyć ciepłym morzu i zakupach w markecie, zwiedziłem centrum miasta. Po powrocie na wild camping płonęło ognisko i międzynarodowa mieszanka bawiła się przy dźwiękach gitary. Postawiłem namiocik, a właściwie tylko sypialnię ugotowałem zupkę i lulu.



Raniutko na plaży kuter pogranicza © beduks

Pierwszy biwak w nowym namiocie © beduks

Modlitwa na wild campingu © beduks

Palma mi odbiła żeby tam jechać mówili niektórzy © beduks

Pani z Francji moczy nózki © beduks

Plażowo red sea  © beduks

Prawdziwa trudna wiara © beduks

Plażowo nad morzem Czerwonym © beduks

Tak cieplutko tak jak u nas w lipcu a tu luty © beduks

Widok nadmorski © beduks

Ciepło kładzie na łopatki © beduks

Kwiatki zimowe © beduks

Ranny koń © beduks

Palmowe rondo © beduks

Port Eilat i 1000ce nowych samochodów głównie japońskich © beduks

Muzykalne rondo © beduks

No to gramy © beduks

Ładnie ładniutko na nowo © beduks

Góry Jordanii © beduks


Piknik z Muratem © beduks

W tle góry Jordanii a ja do wody © beduks

Maszynka mój przyjaciel czas na kawę © beduks

Centrum Eilatu © beduks

Eilatowe klimaty © beduks

Woda poyzej 20 stopni © beduks

Każda roślinka chce pić w Izraelu dostaje tyle ile trzeba i o określonej porze © beduks

W serwisie rowerowym © beduks

Zimowy morsing w morzu czerwonym © beduks


Elektryczny i cena zacna, ale to chyba przyszłość ? © beduks

Woda powyżej 20 stopni © beduks

Centralna plaża © beduks

Jordania w tle następny cel © beduks

Leżakownia © beduks

Morza szum ptaków śpiew © beduks

Na ulicach królują rowery elektryczne © beduks

Porcik Eilat © beduks

Miasto nadmorskie Eilat © beduks

Na mostku na kanale żeglugowym © beduks

Hotelik zacny © beduks

W centrum miasta lotnisko © beduks

Flagowo Izraelsko © beduks